De website voor historici
Persoonlijke bronnen voor inspiratie

Jos Siemons is geboren op 14 mei 1937 in De Moer, heeft het klein- en groot seminarie gevolgd en is daarna door Mgr. Bekkers (zaliger gedachtenis) op 8 juni 1963 priester gewijd. Hij was kapelaan in Volkel, Vught en St. Oedenrode en gaf godsdienstles aan de MULO in Uden en de Mavo en huishoudschool in St. Oedenrode. In al deze plaatsen is hij actief geweest in het jeugd- en jongerenwerk.

Jos is een van mijn beste vrienden en een zeer grote bron van inspiratie. Hij verdient daarom een aparte plaats op mijn website. Tot op de dag van vandaag herinner ik Jos door middel van zijn foto op de vensterbank met daarbij zijn kerstspreuken, bidprentje en boekje ter gelegenheid van zijn 50-jarig priesterjubileum.

Vanaf 1982 was Jos hoofdverantwoordelijke pastor in Helmond, Millingen aan Rijn en als laatste in parochie de Bron in Tilburg. Jos heeft altijd geprobeerd het ideaal van Mgr. Bekkers gestalte te geven: mens zijn tussen mensen, samen met hen zoeken naar de zin van het leven en handen en voeten geven aan het evangelie door woord en daad. In 2004 is hij met pensioen gegaan en woonde in Kaatsheuvel. Jos is actief op diakonaal gebied en deed vieringen in verschillende kerken en ook in onze parochie.

Vanaf het moment dat Jos in Kekerdom kwam, waren wij goed bevriend. Op 8 januari 2014 kreeg ik het trieste bericht dat Jos was overleden aan een hartstilstand. Hij moest maandag voor een zware operatie naar het ziekenhuis en hoewel de operatie goed ging, werd hij gisteravond niet goed. Hij kreeg een hartstilstand op een moment dat er niemand bij hem was en hoewel hij nog wilde leven, hebben ze getracht hem te reanimeren, maar het mocht niet meer baten. Jos en ik waren meer dan 20 jaar bevriend, vanaf het moment dat ik misdienaar en lector was in de St. Laurentius Kerk te Kekerdom. Hij kwam af en toe bij mij en ik naar hem in Kaatsheuvel. Hij is een toonbeeld van pure goedheid, vriendschap, warmte, tolerantie en hartelijkheid. Ik ga hem ontzettend missen. Lieve Jos, ik ben je diep dankbaar voor de meer dan 20 jaar waarin ik jouw vriend heb mogen zijn. Het was altijd een warm bad in Kaatsheuvel, waar wij samen ontbeten, lachten en discussies voerden. Vrijdag 3 januari was ik nog bij je op bezoek. Je vroeg nog hoe ik zou reageren op het bericht als je zou komen te overlijden. Ik zei dat de wereld dan onder mijn voeten zou wegvallen. Ik had nooit durven dromen dat dit nu waarheid zou worden. Lieve Jos, heb het goed in de hemel en hou een plaatsje vrij, zodat we samen weer kunnen lachen als ik ooit naast je zit. Ik moet nu verder op Aarde zonder jou, maar ik beloof om jouw wijze lessen en jouw goedheid in mij voort te laten leven. Ik hou van je mijn Vriend! Liefs, je grote vriend Mark.

In het Tijdschrift voor Geschiedenis werd een nummer besteed aan leermeesters. Hierin beschreven verschillende historici, veelal hoogleraren, wie in hun ogen hun leermeester was. Tijdens mijn eigen studies geschiedenis aan respectievelijk de Hogeschool van Nijmegen en de Radboud Universiteit, sprong er al snel een persoon uit, die ik als voorbeeld zag van hoe een historicus moest zijn.

Dr. Meindert Evers doceerde cultuurgeschiedenis aan de Radboud Universiteit. Op de Hogeschool doceerde hij het vak De Republiek. De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden om precies te zijn. Nederlandse geschiedenis gecombineerd met felle debatten over de natuur van Willem van Oranje waren enkele componenten van deze cursus. Daarnaast was hij mijn examinator bij het literatuurtentamen over de Nieuwe Tijd.

Dr. Meindert Evers studeerde geschiedenis en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam (1963-1969). Vanaf het begin interesseerde hij zich voor de Europese cultuur, met name Proust, Thomas Mann en Nietzsche. Tussen 1971 en 1973 studeerde hij aan de Universiteit van Straatsburg in Frankrijk voor zijn promotie. In 1974 promoveerde hij op Marcel Proust. Vanaf 1980 was hij als universitair docent aan de Radboud Universiteit verbonden. Daarna vanaf 1983 aan Hogeschool van Nijmegen. In 2005 is hij met emeritaat gegaan en woont thans in München, waar hij nog steeds Nederlandse cultuurgeschiedenis doceert aan ouderen aan de Ludwig-Maximilians Universität München.

Voor mij is dr. Meindert Evers een hoogwaardig voorbeeld van hoe een historicus moet zijn. Een hoog niveau van eruditie, intelligentie, bevlogenheid en uitzonderlijke kennis zijn kernwoorden die bij hem passen. Heden heb ik het voorrecht nog steeds in contact met hem te zijn en van gedachten te wisselen over mijn proefschrift.

Publicaties

Evers, M., Inventaris van de archieven der Stad Sloten tot 1816 / Inventaris van de archieven der Stad Sloten van 1816 tot aan de invoering van het registratuur stelsel / [door] M. Evers [en] R.L. Hutter (Fryske Akademy 1965).
Evers, M., Het probleem der schoonheid: een studie over Marcel Proust (Amsterdam 1974, dissertatie).
Evers, M., Libellus lustralis bij gelegenheid van de vijfenzeventigste verjaardag van dr. P.A.M. Geurts o.f.m. : waarin opgenomen een lijst van zijn geschiedkundige publicaties (Nijmegen 1989).
Evers, M., Proust en het fin de siècle: de decadentie overwonnen (Zuthpen 1994).
Evers, M., Gabriel de Convenant : avoué de la "glorieuse rentrée" des Vaudois : correspondence avec les Etats-Généraux des Provinces-Unies, 1688-1690 (Genève 1995).
Evers, M., Zur Wirkung Nietzsches: der Ddutsche Expressionismus: Menno ter Braak, martin Heidegger, Ernst Jünger, Thomas Mann, Oswald Spengler (Wurzburg 2001.
Evers, M., Zum Denken Nietzsches (Würzburg 2001).
Evers, M., In de ban van Nietzsche: Menno ter Braak, de Duitse expressionisten, Ernst Jünger, Martin Heidegger, Thomas Mann, Oswald Spengler (Budel 2003).
Evers, M., De esthetische revolutie in Duitsland 1750-1950: revolutionaire schoonheid voor en na Nietzsche (Budel 2004).
Evers, M., Proust und die  ästhetische Perspektive (Würzburg 2004).
Evers, M., Begegnungen mit der deutschen Kultur: niederländisch-deutsche Beziehungen zwischen 1780 und 1920 (Würzburg 2006).

Koningin Beatrix is een van mijn meest gewaardeerde personen ter wereld. In 1980 nam zij de kroon over van Koningin Juliana. In 1966 trouwde zij met prins Claus en kregen samen drie zonen: Willem-Alexander, Friso en Constantijn. Tijdens haar koningschap heeft zij zeer veel verschillende staatsbezoeken afgelegd en zo de diplomatieke banden tussen Nederland en andere landen verbeterd, alsook de economie. Inmiddels zijn haar ouders en echtgenoot overleden en ligt prins Friso sinds februari in coma na een ski-ongeluk. Koningin Beatrix is voor mij een vrouw van warmte, perfectie, vorstin, professionaliteit, betrokken maar toch puur staatshoofd. Op 30 april 2013 deed zij afstand van de troon voor Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima. Toch zal zij voor mij altijd "Koningin" zijn.

 

Oprah Winfrey groeide op in een zeer arm gezin. Uiteindelijk krijgt zij een baan als journaliste bij een televisiestation. Hierna begint zij in 1986 met de Oprah Winfrey Show, die in 2011 stopte. Zij is heden een van de rijkste vrouwen ter wereld met een vermogen van twee miljard dollar. Zij is naast presentratrice ook filantroop en heeft 50.000 kinderen uit Zuid-Afrika hun eerste kerstcadeau gegeven. Nelson Mandela was hierbij aanwezig. Daarnaast heeft zij met haar Wildest Dreams en Oprah's Favourite Things met kerstmis een hoop mensen blij gemaakt en nieuwe hoop gegeven. Zij is een toonbeeld van Verlichting en mensenliefde.

Nelson Rolihlahla Mandela  (Mvezo, Oost-Kaap, 18 juli 1918 - 5 december 2013) was een Zuid-Afrikaans advocaat die van 1994 tot 1999 president van Zuid-Afrika was. Mandela werd geboren in Mvezo, een klein dorp dichtbij Mthatha (in de vroegere Transkei), als zoon van plaatselijk stamhoofd Gadla Henry Mphakanyiswa. Mandela wordt alom gerespecteerd om zijn volhardende strijd tegen de apartheid, en was de eerste zwarte president van Zuid-Afrika. Mandela was van 1991 tot 1997 voorzitter van het Afrikaans Nationaal Congres (ANC). Nelson Mandela draagt een ongelofelijke goedheid in zich mee, een rust waarvan iedereen wil meevoelen. Hij is een voorbeeld voor velen.